Gemeinsame Normdatei

El Gemeinsame Normdatei (GND, n'inglés: Integrated Authority File), ye un índiz estandarizado de control d'autoridaes pa datos de persones, instituciones, congresos, datos xeográficos, descriptores y pallabres clave, según títulos d'obres, al serviciu principalmente de la catalogación de lliteratura en biblioteques y crecientemente tamién pa la categorización n'arquivos, museos, proyeutos y aplicaciones web. Caltener en cooperación ente la Biblioteca Nacional d'Alemaña, toles asociaciones de biblioteques de países xermanoparlantes (el Österreichischer Bibliothekenverbund d'Austria, la Biblioteca Nacional de Suiza) la Base de Datos de Periódicos y Revistes (Zeitschriftendatenbank) y munches otres instituciones. Los datos normalizaos faciliten la catalogación, ufierten entraes unívoques pa les busques y faen posible la interconexión en rede de distintos recursos informativos.

La GND surdió'l 19 d'abril de 2012, en reemplazu de los datos normalizaos qu'hasta esa fecha remanar de manera separada nos siguientes índices separaos:

  • Personennamendatei (PND), solo persones
  • Gemeinsame Körperschaftsdatei (GKD), solo organizaciones
  • Schlagwortnormdatei (SWD), solo pallabres claves (descriptores)
  • Einheitssachtitel-Datei (DMA-EST-Datei) del Deutsches Musikarchiv (archivu alemán de música)

A partir de xunetu de 2014, los datos normalizaos atrópense y rexistren en concordanza coles regles de la RDA (Resource Description and Access) que ye la norma que śy utiliza, ente otres, na Biblioteca del Congresu d'Estaos Xuníos.[1]

Gemeinsame Normdatei
Gemeinsame Normdatei 2012 Opera
Captura de pantalla (mayu 2012)
Llocalización
Historia y usu
Apertura19 abril 2012
Xestión Biblioteca Nacional d'Alemaña
Númberu d'oxetos 10 233 340, 11 060 638 y 11 269 767
Web oficial

Referencies

  1. Behrens, Renate. «Erste Meilensteine im RDA-Projekt» (n'alemán). Dialog mit Bibliotheken (Frankfurt del Main: DNB) 26 (1). ISSN 0936-1138. http://d-nb.info/1058934201/34. Consultáu 'l 22 de marzu de 2016.

Enllaces esternos

Biblioteca Nacional d'Alemaña

La Biblioteca Nacional d'Alemaña (n'alemán: Deutsche Nationalbibliothek, DNB) ye la biblioteca más importante de la República Federal Alemana. Foi establecida en 1990, al axuntase nun solu cuerpu tres instituciones: la Biblioteca Alemana de Leipzig (Deutsche Bücherei Leipzig, fundada en 1912); la Biblioteca Alemana de Frankfurt del Main (Deutsche Bibliothek Frankfurt, fundada en 1947) y l'Archivu de Música de Berlín (Deutsches Musikarchiv Berlin). Nun empiezu funcionó sol nome de La Biblioteca Alemana (Die Deutsche Bibliothek), recibiendo'l so nome actual en 2006. Dende 1999, la so direutora xeneral ye Elisabeth Niggemann.

El so principal oxetivu consiste en recoyer y catalogar toles publicaciones n'alemán dende 1913 (incluyendo les sos respeutives traducciones a llingua estranxera), según tamién les esistentes n'otros idiomes en cuanto refiéranse a Alemaña.Les sos instalaciones tán partíes nes ciudaes de Leipzig y Frankfurt, enfocándose cada centru a distintes árees d'especialidá. Forma tamién parte de la institución l'Archivu de Música de Berlín (Deutsches Musikarchiv Berlin), fundáu en 1970.

La colección de la Biblioteca Nacional d'Alemaña entiende 23,5 millones d'obres (13,9 millones en Leipzig, 8,2 millones en Frankfurt y 1,4 millones en Berlín).

Clelia Grillo Borromeo

Clelia Alluno Borromeo Arese (1684, Xénova - 23 d'agostu de 1777, Milán) (tamién conocida como Celia Alluno Borromeo o Condesa Clelia Borromeo) foi una noble italiana aficionada a les ciencies naturales y a les matemátiques, organizadora d'un salón de xuntes científiques nel so palaciu de Milán.

Cyrille Aimée

Cyrille-Aimée Daudel de Lleón (10 d'agostu de 1984, Samois-sur-Seine), más conocida como Cyrille Aimée, ye una cantante de jazz francu-dominicana que mora en Brooklyn, n'Estaos Xuníos, de padre francés y de madre dominicana. Crez en Samois-sur-Seine, ciudá d'adopción del guitarrista Django Reinhardt.

Ficheru d'Autoridaes Virtual Internacional

El Ficheru d'Autoridaes Virtual Internacional (FAVI), n'inglés: Virtual International Authority File (VIAF) ye un proyeutu de bibliotecas nacionales y operáu pol Online Computer Library Center (OCLC) pa xunir los ficheros d'autoridá virtual d'aquelles biblioteques. El proyeutu foi empecipiáu pola Biblioteca Nacional d'Alemaña y pola Biblioteca del Congresu de los EE. XX. a la que se xunieron la Biblioteca Nacional d'España ente otres.

Númberu de Control de la Biblioteca del Congresu

El Númberu de Control de la Biblioteca del Congresu (n'inglés Library of Congress Control Number), embrivíu LCCN, ye un sistema basáu en númberos de serie para numberar los rexistros de catálogu de la Biblioteca del Congresu d'Estaos Xuníos. Esti sistema de numberación tuvo n'usu dende 1898. Nun tien rellación nenguna colos conteníos de los llibros, y nun ha de confundise cola Clasificación de la Biblioteca del Congresu (LCC).

L'acrónimu LCCN aludía orixinalmente a Library of Congress Card Number ('númberu de tarxeta de la Biblioteca del Congresu'), una y bones la Biblioteca del Congresu preparaba tarxetes d'información bibliográfica pal so catálogu y vendía conxuntos doblaos de les tarxetes a otres biblioteques pa usalos nos sos catálogos. Esti vezu conocíase como catalogación centralizada. A cada conxuntu de tarxetes daba un númberu de serie para facilitar la so identificación. Como la mayoría de la información bibliográfica créase, almacena y comparte anguaño de forma dixital, sigui esistiendo la necesidá d'identificar unívocamente cada rexistru, realizando entá'l LCCN esta función.

Na so forma más elemental el númberu inclúi un añu y un númberu de serie. Al añu tien dos díxitos dende 1898 a 2000, y cuatro díxitos a partir de 2001. Los trés años ambiguos #estremar pol llargor del númberu de serie. Hai tamién delles peculiaridaes colos númberos qu'empiecen por un «7» por cuenta de un esperimentu fallíu lleváu a cabu ente 1969 y 1972.

Los númberos de serie tienen seis díxitos y tienen d'incluyir ceros a la izquierda. El guión que de cutiu dixebra l'añu y el númberu de serie ye opcional. Más apocayá, la Biblioteca del Congresu indicó a los editores que nun lo incluyan.

Los bibliotecarios de too el mundu usen esti identificador unívocu nel procesu de catalogar la mayoría de los llibros que fueron publicaos nos Estaos Xuníos. Esto ayúdalos a correxir los datos de catalogación (conocíos como rexistru de catálogu), que la Biblioteca del Congresu y terceros ponen a disposición na web y per otros medios.

N'otres llingües

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.